استاد محمد علی کیانی نژاد

محمد علی کیانی نژاد

استاد محمد علی کیانی نژاد (استاد بزرگ موسیقی ایران):

اول آبان ماه ۱۳۳۱ خورشیدی (۱۹۵۲ میلادی) در بیرجند دیده به جهان گشود. پدرش غلامحسین کیانى نژاد که داراى صداى دلنشینى بود، او را در سن ۸ سالگى به آواز خواندن و نواختن فلوت تشویق کرد. محمد على کوچک گاهى نزد پدر و زمانى با گوش دادن به رادیو و تقلید از نوازندگان، این ساز را آموخت. اردوى رامسر و فرصت آشنایی با نوازندگان سراسر کشور در پیشرفت او خیلى تأثیر گذاشت. ورود به رشته موسیقی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران (۱۳۵۱ خورشیدی، ۱۹۷۲ میلادی) برای او دیگر هم نسلانش یک فرصت طلایی بوجود آورد. شاگردی استادان بزرگى چون نورعلى برومند، داریوش صفوت، محمد تقی مسعودیه، هرمز فرهت و علیرضا مشایخى، آموخته هایش را قوام بخشید. حضور در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی (۱۳۵۳ خورشیدی، ۱۹۷۴ میلادی) راه ترقی اش را هموارتر ساخت. کسب مقام اول نى نوازى در نخستین آزمون باربد (۱۳۵۶ خورشیدی، ۱۹۷۸ میلادی) و بعدها کسب مقام در فستیوال جهانى تکنوازى و بدیهه نوازى سازهاى بادى کشور سوئد (۱۳۷۳ خورشیدی، ۱۹۹۴ میلادی) رخ داد.
استاد حسن کسایی یگانه حلقه اتصال دو نسل نی نوازی قدیم و جدید هستند. شیوه نوازندگی و قدرت بیان او در طول پنجاه سال اخیر، چنان سایه سنگینی بر سر نی نوازان جوان تر افکنده است که هر گونه بحث پیرامون نی و نی نوازی بدون لحاظ کردن نام ایشان، ناقص می نماید. با این وجود در سی سال اخیر شاهد شکوفایی ساز نی در شکل های مختلف آن بوده ایم. از جمله می توان به شیوه های منحصر به فرد نوازندگانی چون محمد موسوی، محمدعلی کیانی نژاد و بهزاد فروهری اشاره کرد.
کیانی نژاد به گواهی آثار تکنوازی اش، هم اینک صاحب یک رنگ صدای ویژه در نی نوازی است. گر چه خود چندان اصراری بر این نکته ندارد و می گوید: سر منشأ همه این ها استاد کسایی هستند و زحمت زیادی برای نی کشیدند. یعنی کاری که الان نوازندگان می کنند، پیشتر توسط ایشان صورت گرفته است. نوازندگان بعدی هر یک بنا به سلیقه خود روی یکی از تکنیک های استاد کسایی بیشتر کار کردند و در آن زمینه تبحر بیشتری یافتند، برای مثال صدای بم نرم، دورگه، قوی و ضعیف و غیره. در واقع اتفاق خیلی مهمی در چند دهه اخیر رخ نداده است.

دیگر مشاهیر