محمد ابراهیم آیتی

محمد ابراهیم آیتی

دکتر محمد ابراهیم آیتی (نویسنده و اسلام شناس بزرگ معاصر):

محمد ابراهیم آیتی در سال (۱۳۳۳ هـ .ق/ ۱۲۹۳ هـ .ش) چشم به جهان گشود و تحت تأثیر افاضات روحانی خانواده­اش پرورش یافت. پس از فراگیری قرآن مجید و مطالعه کتاب­های مذهبی و اخلاقی و برخی متون عربی در گازار، برای ادامه تحصیل به مشهد مقدس مشرف شد و در مدرسه باقریه سکنی گزید و از محضر اساتیدی چون شیخ هاشم قزوینی و شیخ مجتبی قزوینی و آیت اللـه سبزواری و ادیب نیشابوری و برخی اساتید دیگر فیض­یاب و نیز با درس خارج فقه و معارف میرزا مهدی اصفهانی آشنا شد و با شوق فراوان از درس او بهره مند گردید. آشنایی وی با متون عالی فلسفه­ی قدیم از قبیل شرح اشارات شفای بوعلی و اسفار در خارج از محیط طلبگی صورت گرفت. آیتی پس از پایان تحصیلات حوزوی، ضمن تداوم مطالعات و تحقیقات علمی، به دریافت درجه دکتری از دانشکده الهیات دانشگاه تهران نائل آمد و به پیشنهاد دانشکده الهیات به تدریس در آنجا پرداخت.

برخی آثار و تألیفات عبارتند از: ۱ـ ترجمه­یتاریخ یعقوبی (ج۱و۲)؛ ۲ـ ترجمه­ی البلدان یعقوبی؛ ۳ـ تصحیح تفسیر شریف لاهیجی؛ ۴ـ اندلس یا تاریخ حکومت مسلمین در اروپا؛ این کتاب تاریخ حوادث مهم هشت قرن حکومت مسلمین در اروپا می­باشد. اهمیت موضوع و اعتبار مؤلف که دانشمندان قول او را به عنوان مورخی بزرگ حجت می­دانند… این کتاب را از هر حیث شایسته­ی توجهی خاص می­نماید؛ ۵ـ افکار جاوید محمد(ص) (ترجمه از انگلیسی به فارسی و برنده­ی جایزه بهترین ترجمه سال)؛ ۶ـ جهان در قرن بیستم (ترجمه از انگلیسی)؛ ۷ـ سرمایه سخن (ج۱و۲)؛ ۸ـ “فهرست ابواب و فصول اسفار” مندرج در یادنامه ملاصدرا؛ ۹ـ مقولات عشر (رساله دکتری)؛ ۱۰ـ گفتار ماه (ج۱-۳) که چندین سخنرانی آن مرحوم در آن مندرج است؛ ۱۱ـ تاریخ اسلام در ۲ جلد؛ ۱۲ـ شهدای اسلام (به زبان عربی که ناتمام مانده است)؛ ۱۳ـ بررسی تاریخ عاشورا؛ ۱۴ـ گفتار عاشورا